Quotes van de sprekers
Peter R. de Vries werkte jarenlang als verslaggever bij de Telegraaf. Hij is kritisch over het personeelsbeleid van de krant. Volgens hem zorgt de krant zo goed voor z’n oudere verslaggevers, dat die er nooit meer weg willen. “Die mensen die er dertig jaar zitten en dat zijn er echt heel veel bij de Telegraaf, die hebben natuurlijk hun lauweren verdiend en hebben de krant groot gemaakt. Maar ze zijn nu –het is vervelend om te zeggen- een blok aan hun been geworden.”
Telegraaf-redactrice Fiona Hering onderschrijft de kritiek van Peter R. de Vries. “Ja dat klopt. Natuurlijk, er zijn in de loop der jaren ook wel mensen doorgesijpeld die niet het talent hadden om zolang bij de krant gewaardeerd te worden en die daar voor hele hoge salarissen zitten.”
Eef Bos is hoofdredacteur van de Telegraaf. Hij is het niet eens met de kritiek van Peter R. de Vries. “Als je het gesprek van de dag in Nederland bepaalt, dat doe je niet door te werken zoals net geschetst, daar moet je hard voor werken. En ik ken ook oudere verslaggevers die nog altijd tachtig uur in de week werken.”
Johan Olde Kalter was tot 2006 jarenlang hoofdredacteur van de Telegraaf. Hij begon er ooit als koppenmaker en werkte zich via onder andere een correspondentschap in de Verenigde Staten op tot hoofdredacteur. Olde Kalter: “De Telegraaf vertegenwoordigt een belangrijk deel van het Nederlandse volk en ook niet de onbelangrijkste mensen. Het zijn in groten getale mensen die in dit land het geld verdienen.”
Henk van der Meyden is een van de oudgedienden in de uitzending. Hij kwam in 1958 bij de krant onder de roemruchte hoofdredacteur Stokvis. De Telegraaf had volgens hem in die tijd een slechte reputatie. “In de tijd dat ik bij de krant kwam werken zeiden de mensen in de kiosk: de Telegraaf graag en dan deden ze ‘m in een papieren zakje want daar wilden ze niet mee over straat lopen.”
Ook Charles Huijskens werkte jarenlang als verslaggever voor de krant. Volgens hem maakte de afkeer van de buitenwereld de redacteuren strijdbaar. “Op de redactie was eigenlijk een soort sfeer van: iedereen kijkt ons met de nek aan. Wat kan ons dat schelen? We trekken ons van niemand iets aan en gaan onze eigen gang. En de krant groeide gestaag.”
Mediahistoricus Mariëtte Wolf is bezig met een promotie-onderzoek naar de geschiedenis van de Telegraaf. De Tweede Wereldoorlog speelt een belangrijke rol in haar onderzoek. “Je kunt zeggen dat er geen dagblad in Nederland is waarvan de reputatie zo zwaar beschadigd is als die van de Telegraaf. Het oorlogsverleden blijft die krant misschien wel tot op de dag van vandaag achtervolgen.”
Ben en Els van Putten zijn al lang abonnee van de krant. Het zaterdagnummer is hun favoriet. Ben: “Meestal blader ik ‘m even heel snel door. Even kijken wat smakelijk is en dan ga ik ‘m helemaal doorspitten.” Els: “We bladeren altijd eerst even door en dan gaan we een selectie maken.”
Rob Hoogland is een veelgelezen columnist van de krant. Hij begon ooit als sportverslaggever bij de Telegraaf en heeft inmiddels al meer dan vijfduizend columns voor de krant geschreven. “Ik weet dat vroeger veel mensen gezocht hebben naar het geheim van de Telegraaf. Volgens mij bestaat het helemaal niet.”
De familie Lavèn leest al tientallen jaren De Telegraaf. Ze voelen zich niet langer thuis in Nederland.
“Nederland verandert en Nederland verdwijnt. En langzaam komt daar iets voor in de plaats en dat iets anders, daar voel ik me niet in thuis.”